همه جا با من معبود من

گزارش صعود به قله پرسون به ارتفاع 3160 متر

تاریخ : 27 فروردین 1400

ارتفاع مبدأ : 1998متر

کل زمان صعود و فرود با استراحت ها : تقریبا 8 ساعت ونیم 

منطقه مربوطه :لواسانات - روستای افجه 

نحوه دسترسی از شهر تهران : از شمال شرقی شهر تهران به سمت جاده لواسانات میرویم و پس از رسیدن به لواسان جاده آسفالت را به سمت شرق ادامه داده بسمت روستای افجه در انتهای شرقی شهرستان لواسان میرسیم 

آنتن دهی موبایل تا دشت هویج داریم 

درجه صعود از سخت  / متوسط / آسان - متوسط رو به آسان

جان پناه  : ندارد 

چشمه آب :  روستای افجه تا دشت هویج دارای دو چشمه آب لوله کشی شده آشامیدنی است و از دشت تا قله فاقد چشمه آب است .

گزارش برنامه :

پس از هماهنگی و جمع شدن دوستان در منطقه مینی سیتی اتوبان ارتش - با وسیله های نقلیه شخصی به سمت روستای افجه براه افتادیم از همان ابتدا با توجه به پارک ماشین های کوهنوردان مشخص بود روز شلوغی است . ساعت 7 و 20 دقیقه حرکت به سمت دشت هویج شروع شد . ساعت 8 و 45 دقیقه  همگی به این دشت زیبا رسیدیم .. 

برای رسیدن به دشت هویج  از انتهای روستای افجه حدود ۶ کیلومتر پیاده تا رسیدن به این دشت مسیر مشخصی با شیب ملایم راه است. این محل به سبب کاشت هویج در میان عموم به دشت هویج معروف شده و نام محلی آن گرچال (گیاه چال) میباشد. (منظره ای غم انگیز که این روزها در این دشت مشاهده می شود درختانی است که  توسط نهادی دولتی جهت تصاحب این زمین بسیار بی رحمانه با تبر به دونیم شده اند . ظاهرا این درختان توسط دهیاری و شورایاری روستای افجه کاشته شده است) 

مدت زمان پیمایش از روستای افجه تا دشت هویج :   1 ساعت و 15 دقیقه  

پس از صرف صبحانه و گرفتن عکس یادگاری ساعت 10 از دشت هویج به سمت قله پرسون حرکت کردیم . 

  مسیر قله پرسون از جناح شرقی دشت از کنار دره ای که بستر رودخانه است با سنگهای بسیار درشت  به سمت بالا اوج میگیرد و راه پاکوب به صورت زیگزاگ های بلند ادامه دارد  این قله دارای دو مسیر تابستانه و زمستانه است .  اطراف این قله در زمستان بسیار مستعد ریزش بهمن می باشد . در زیر قله مقدار کمی برف بود که با عبور از آن  در ساعت 12 و نیم به روی قله رسیدیم 

مدت زمان صعود از دشت هویج تا قله پرسون : 2 ساعت و نیم 

ساعت 13 و 30 دقیقه فرود را از سمت جنوب قله کمی متمایل به شرق از روی خط الراس به سمت دشت هویج آغاز کردیم .

( ابتدای این خط الراس از انتهای روستای افجه سمت چپ قبل از پل منتهی به روستای برگ جهان از خیابان "بنه رود"  به سمت معدن سنگ می باشد و از قله های  ساکا(3325 متر) 2- آتشکوه(3740 متر) 3-  ریزان (3580 متر) 4- سیاه ریز(3320 متر) 5-پرسون(3160 متر) تا اندار 2 به دشت هویج امتداد دارد 

در مسیر این خط الراس از قله پرسون ،  قله اندار 2 است که 4 نفر از همنوردان با بالارفتن از یک شیب نسبتاً آسان به روی قله رفتند و از طرف دیگر پایین آمده و به تیم ملحق شدند حدود یکساعت و نیم پیمایش روی خط الراس و عبور از تیغه ها .. در اواخر خط الراس از سمت راست به پایین آمدیم . از اینجا که بنگریم دشت هویج سمت راست شمالغربی دیده می شود .. ساعت 15 و 45 دقیقه به ابتدای دشت رسیدیم .

مدت زمان فرود از مسیر خط الراس قله اندار به سمت دشت هویج :  2 ساعت و 15 دقیقه 

این صعود مشترکاَ با گروه کوهنوردی خانه به دوش و گروه کوهنوردی همنورد آزاد اجرا شد 

شرکت کنندگان :

1- حمید علیزاده ( سرپرست گروه کوهنوردی خانه به دوش )

2- امیر فرزانه ( سرپرست گروه کوهنوردی همنورد آزاد)

3- فرهاد محمودی ( مدیریت نظم گروه  ) 

4- بهروز امینی ( عکاس ) 

5- حسن حسین پور

6- رضوان انوری

7- افسانه مرادی

8- بهاره خلیلی

9-الهام رئیسی

10- شهلا طارمی

11- ماندانا فرزانگان 

12- ‌بهرام گشتاسب

13-بهاره ابراهیمی

14- دلارام 

15- فرشته غلامی

16-احسان مجد

17- میلاد نعیمی

18- قاسم قهقرایی

19-زهرا خلیلی ( گزارش نویس )

عکاس : بهروز امینی

عکاس : بهروز امینی

عکاس : زهرا خلیلی

عکاس : زهرا خلیلی

عکاس : حسن حسین پور

عکاس : فرهاد محمودی

صعود به قله ی سولدار از ارتفاعات بین فرحزاد و حصارک - به ارتفاع 2550 متر - 

گروه کوهنوردی مخابرات منطقه تهران - باشگاه کوهنوردی پویا خرم آباد - گروه کوهنوردی کلبه ی دوستی 

تاریخ اجرای برنامه: پنجشنبه 12/ فروردین 1400

مسافت پیمایش: ۷ كيلومتر

آنتن دهی موبایل  : خوب  و در بعضی جاها ضعیف 

کل زمان رفت و برگشت با گامهای متوسط : 7 ساعت

مسير هاي صعود:

۱_   جنت آباد_ تقاطع اشرفی اصفهانی  با سیمین بولیوار  - خیابان معین مسیر انتخابی ما

( این مسیر فاقد چشمه آب میباشد به غیر از آب آشامیدنی که از شلنگی در کنار معدن متروکه در جریان است)

۲_دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات - وجود چند چشمه آب شرب در طول مسیر

۳_  دره حصارک (مسیر مشترک با قله بندعیش) -وجود چند چشمه آب شرب در طول مسیر

شرح برنامه :

به یاری حق

طبق قرار قبلی راس ساعت 7 صبح روز 12 فروردین 1400  در محل تعیین شده ( ابتدای خیابان معین ) دوستان جمع شدند و سپس با وسیله نقلیه شخصی  به سمت انتهای خیابان معین روبروی برجهای مجلل پونک رفتیم  و ماشین ها رادر آنجا پارک کرده و پس از معرفی پیمایش را راس ساعت 23: 7 دقیقه شروع کردیم.  ارتفاع مبدأ صعود 1600 متر است  

-  از ابتدا شیب آرامی دارد ودر بعضی جاها شیب نسبتاً تند می شود پس از نیم ساعت پیمایش و گذشتن از شیب به جاده ای آسفالتی رسیدیم این جاده منتهی می شود به معدنی متروکه که در کنارش شلنگ آب آشامیدنی وجود دارد و می توان برای صرف صبحانه از این محل استفاده کرد .. در تمام کل مسیر پاکوب مشخص است

 مسیر  نسبتاً خشک دارای درختچه هایی از درخت عرعر که بتازگی کاشته شده است میباشد (این گونه درخت مقاوم در مقابل بی آبی است)

در طول مسیر قله ی چین کلاغ و دو شاخ در سمت شرق دیده می شد همینطور قله های بازارک و کمی دورتر توچال .. که صد البته اگر هوا ابری نبود قله ی با شکوه دماوند خودنمایی می کرد . در سمت غرب یال نیز دره فرح زاد مشخص بود 

تقریباً تا زیر قله جاده هست ولی می توان برای زودتر رسیدن از روی یال ها عبور کرد و در ارتفاع سمت غرب قله دو منبع سفید رنگ آب دیده می شود .این قله ابتدای خط الرأس بسمت قله های بند نوش و بند عیش است ..

ساعت 11 و نیم بود که همگی همراه با خواندن سرود ای ایران و عبور از زیر پرچم میهن به روی قله قدم گذاشتیم . آقای علی مرادیانی ازپیشکسوتان خوب و با اخلاق خرم آباد خطه ی قهرمان پرور لرستان که این صعود به تشویق ایشان و راهنمایی هایشان خیلی زیبا اجرا شد . در روی قله به شعر خوانی پرداختند که انرژی مضاعفی به دوستان رسید .. یکی از همنوردان  آقای علی عبدالهی از آنجا به سمت قله ی بندعیش عازم شدند  ساعتی بعد فرود را از همان مسیر صعود آغاز کرده که در قسمتی از شن اسکی پایین آمدیم . ساعت 14 و نیم بود که به پای ماشین ها رسیدیم 

شرکت کنندگان :

1- وحید ابراهیمی سرپرست فنی 

2- علی مرادیانی راهنما 

3- محمود باقری 

4- ناصر عبدی

5- آرام بیگلری

6- رضوان انوری

7- محمد حسین ابراهیمی

8- بهاره خلیلی

9- حاجیه دلجوان

10- سیروس زمانی

11- محمد جواد توکلی

12- علی فرساد

13- کریم شادمهر

14-مهین شیرزادی

15- علی عبدالهی

16- ندا اسماعیلی

17- یلدا فتحی

19- محمود باقری

20-زهرا خلیلی گزارش نویس

*(گُلوَنی سربند زیبای زنان لر، دستاری از نقوش تاریخ و فرهنگ‌) این سربند در گذشته در لباس مردان هم به کار می‌رفت و به‌طور کلی گفته می‌شود که سربند و دستار «پوششی با سه هزار سال قدمت» است و از زمان مادها و هخامنشیان در لباس مردان و زنان ایران‌زمین استفاده می‌شد. گلونی، سرپوش لری با ویژگی‌های خاص در مراسم شادی با رنگ های شاد و از پشت سر بلندتر اما در مراسم عزاداری کوتاه، جمع‌تر و رنگ آن تیره‌تر بود.در نوع شهری گُلوَنی جمع‌تر و کوتاه‌تر از زنان روستایی پوشیده می‌شد. نکته جالب‌توجه دیگر این است که بستن همین گلونی در بین طوایف مختلف لرستان فرق می‌کند مثل سربند زنان شهرستان دلفان که نسبت به بقیه بزرگ‌تر بسته می‌شود.